Dorantowicz Paweł Jakub (ur. 1782), właściciel składu skór i działacz miejski warszawski. W r. 1822 przewodniczył na zebraniu gminnym I cyrkułu m. Warszawy i został wybrany deputowanym na sejm Królestwa Polskiego. W l. 1826–30 był trzykrotnie wybierany przez współobywateli ze Starego Miasta członkiem Rady Wojewódzkiej Mazowieckiej. W r. 1828 kandydował ponownie do sejmu, ale na skutek nadużyć wyborczych deputowanym został wybrany Lubowidzki, brat znanego też z nadużyć wiceprezydenta miasta. Po wybuchu powstania listopadowego D. został mianowany w dniu 1 XII 1830 członkiem Rady Municypalnej m. Warszawy. Jako radny miejski wyróżnił się wielką pracowitością i całkowitym oddaniem się sprawie powstania. W przeciwieństwie do większości współkolegów z Rady, nie zważając na własne interesy majątkowe, zajął się bardzo gorliwie formowaniem pułków »Dzieci Warszawy«. D. po objęciu w połowie stycznia prezesury w »Komitecie Ubiorczym« pułków w bardzo krótkim czasie uporał się z ich oporządzeniem, a tym samym wydatnie się przyczynił do szybkiego ukończenia organizacji pułków. W dniu 9 III 1831 wybrany został przez obywateli cyrkułu I członkiem Rady Municypalnej. W ciągu kilku lat po upadku powstania listopadowego walczył z kłopotami materialnymi. Zaniedbania z czasów powstania zmusiły go do zamknięcia dobrze poprzednio prosperującego składu skór i do sprzedania posiadanej na Krzywym Kole kamienicy.

Studia z dziejów Warszawy 1830–1831, W. 1937; Moraczewski A., Samorząd Warszawy w dobie powstania listopadowego, W. 1934; Hipoteka miejska w Warszawie dom nr 187/204; Arch. Akt Dawn., akta senatu r. 1822, nr 54, r. 1824, nr 62, r. 1826, nr 68, r. 1828, nr 75, r. 1830, nr 83.

Adam Moraczewski